Bezpieczeństwo dzieci oglądających telewizję

Często zdarza się, iż rodzice bądź inne osoby opiekujące się dziećmi, sadzają  je przed telewizorem. Warto zastanowić się czy dzieci oglądające telewizję są wystarczająco zabezpieczone przed treściami mogącymi mieć zły wpływ na ich rozwój psychiczny.

W celu ochrony dzieci przed niekorzystnymi treściami znajdującymi się w audycjach telewizyjnych, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (dalej: KRRiT) określiła w drodze rozporządzeń zasady ochrony małoletnich.

Rozporządzenie KRRiT z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie kwalifikowania audycji lub innych przekazów mogących mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny lub moralny rozwój małoletnich oraz audycji lub innych przekazów przeznaczonych dla danej kategorii wiekowej małoletnich, stosowania wzorów symboli graficznych i formuł zapowiedzi (jt. Dz. U. z 2014 r., poz. 311) oraz Rozporządzenie KRRiT z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony małoletnich w audiowizualnych usługach medialnych na żądanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 209 – obowiązuje od 28 lutego 2013 r.) określa zarówno cechy oraz warunki kwalifikowania i oznaczania audycji i innych przekazów, jak i wzory symboli graficznych, które uwzględniają stopień szkodliwości audycji oraz innych przekazów dla małoletnich w poszczególnych kategoriach wiekowych.

W świetle § 2 rozporządzenia KRRiT w sprawie kwalifikowania audycji lub innych przekazów mogących mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny lub moralny rozwój małoletnich oraz audycji lub innych przekazów przeznaczonych dla danej kategorii wiekowej małoletnich, stosowania  wzorów symboli graficznych i formuł zapowiedzi, audycje bądź przekazy zakwalifikowane, zgodnie z załącznikiem nr 3 (charakteryzującym poszczególne kategorie wiekowe) jako zawierające sceny bądź treści, które mogą mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny bądź moralny rozwój małoletnich, mogą być rozpowszechniane jedynie w godzinach od 23.00 do 6.00.

Paragraf 3 ust. 2 ww. rozporządzenia stanowi, iż nadawcy programów telewizyjnych obowiązani są poprzedzać audycje bądź inne przekazy, o którym stanowi § 2, symbolem graficznym przez cały czas trwania emisji, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku do rozporządzenia.

Zapowiedziami są zwiastuny audycji bądź innych przekazów, o których mowa w § 2, w połączeniu z prezentacją ich treści, rozpowszechnianymi wyłącznie w czasie w którym dozwolone jest rozpowszechnianie tych audycji bądź innych przekazów i w programach telewizyjnych – oznaczone są symbolem graficznym przez cały czas trwania zapowiedzi, zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia (§ 4 pkt 2).

W godzinach od 6.00 do 23.00 nadawcy telewizyjni kwalifikują audycje bądź inne przekazy poprzez oznaczenie ich symbolem graficznym, który wskazuje na przeznaczenie dla danej kategorii wiekowej małoletnich. Rozporządzenia w § 5 ust. 4 wymienia następujące kategorie wiekowe:

I kategoria – emisja bez ograniczeń wiekowych i czasowych,

II kategoria – od lat 7 – emisja bez ograniczeń czasowych

III kategoria – od lat 12 – emisja bez ograniczeń czasowych

IV kategoria – od lat 16 – emisja po godzinie 20.00.

Podobną ochronę małoletnich zawiera rozporządzenie KRRiT z dnia 5 lutego 2013 r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony małoletnich w audiowizualnych usługach medialnych na żądanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 209).

Rozporządzenie w § 2 stanowi, iż podmiot który dostarcza audiowizualną usługę medialną na żądanie oznacza publicznie udostępniane audycje oraz inne przekazy dla danej kategorii wiekowej odbiorców zarówno w czasie ich prezentacji w katalogu jak również przez cały czas ich trwania bądź zapewnienia odbiorcy, przy pomocy odpowiednich środków technicznych, możliwość zapoznania się z tym symbolem w czasie prezentacji audycji bądź innego przekazu w katalogu oraz cały czas ich trwania. Oznaczania symbolem graficznym nie wymagają jedynie publicznie udostępniane audycje bądź inne przekazy, które zakwalifikowane są do I kategorii wiekowej tzn. nie mające ograniczeń wiekowych.

Rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad ochrony małoletnich w audiowizualnych usługach medialnych na żądanie również wymienia cztery kategorie wiekowe, jednakże są one odmienne:

I kategoria – bez ograniczeń wiekowych,

II kategoria – od lat 12

III kategoria – od lat 16

IV kategoria – od lat 18.

Specyfikacja audiowizualnych usług medialnych na żądanie jest nieco inna od tradycyjnej telewizji, jednakże wydaje się, iż nie powinno być różnic w kategoriach wiekowych wymienionych w obu rozporządzeniach. Wiadomym jest, iż inaczej postrzega świat dziecko 7-letnie, a inaczej 12-letnie. Czym spowodowane są te różnice? Jak będzie wyglądało to w praktyce? Może warto byłoby ujednolicić kategorie wiekowe , tak aby ochrona małoletnich oglądających tradycyjną telewizję była tożsama z ochroną małoletnich oglądających audiowizualne usługi medialne na żądanie.

Aleksandra Sobańska

http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20140000311

http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20130000209

Podziel sie artykułem

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>